Długość dźwięku samotności

Emocjonalne oczekiwanie i sam fakt rychłego ogłoszenia wyników matur złagodziła myśl, że kilka godzin po odebraniu świadectwa maturalnego będę mogła po raz kolejny zawitać nad polskim morzem. Na szczęście nie było powodu, aby głęboko w nim zanurkować i już się nie wynurzyć, bo cyfry przy poszczególnych przedmiotach wywołały jedynie uśmiech na twarzy i łzy szczęścia w oczach. Dodatkowy przypływ pozytywnych emocji towarzyszył przy wstawaniu o świcie, spacerowaniu po lodowato zimnym piasku oraz możliwości wczucia się w nadmorski klimat. Obecnie dominującym słowem w mojej głowie to ZMIANY. Mam nadzieję, że chociaż część z nich przyniesie pozytywny skutek i będę mogła cieszyć się z tego,  co się zdarzy tak, jak zawsze cieszy mnie każdy powrót nad Bałtyk. Pozdrowienia :)

I'll be good

Ponad połowa czerwca, a tym samym jakaś część najdłuższych wakacji w życiu, za mną. Czasu jest ogrom i można robić wszystko bez najmniejszych wyrzutów sumienia. Staram się niczego nie planować, bo z dnia na dzień wszystko może się zmienić. Oczekując niechętnie na wyniki - wiadomo czego(6 liter, pierwsza em) zwalczam zmęczenie, trochę pstrykam, śpię jak niemowlę. Obietnica, że po maturze zrobię to i to, pojadę tam i tam, obejrzę wszystko, przeczytam wszystko i zrobię Bóg wie co, w moim przypadku, nie sprawdza się. W znacznym stopniu. Nie ośmielę siebie nazwać osobą spontaniczną, bo to nie jest trafne określenie. Jednak planowanie na tak długi czas, jakim są cztery miesiące, podczas których może zdarzyć się wiele nieoczekiwanych sytuacji, również nie jest dla mnie. Dlatego stwierdziłam, że warto zregenerować siły, odpocząć i stopniowo, małymi krokami żyć przez kolejne dni, prawdopodobnie ostatniego (tak długiego) beztroskiego czasu w życiu. Czasu, podczas którego kolejny raz na nowo rozpocznę odkrywanie Hogwartu, zatrzymam w kadrze chwile warte uwiecznienia, nabiję kilometry rowerem i podziwiać będę - o ile mój twardy sen tego nie zepsuje - choć kilka razy, jak wschodzi słońce.